Condoleanceregisters op het internet. Ik weet niet wie er mee begonnen is, maar ik weet wel dat ze massa's verdrietige, wanhopige, woedende mensen trekken. Mensen kunnen daar even hun hart luchten. Toch ook zijn er mensen die "lollig" willen zijn en er een hoop onzin plaatsen, of mensen die bewust andere mensen kwetsen met hun diepe verdriet. Op de site van condoleance.nl zijn particuliere initiatieven te vinden naast de site voor de bekende nederlanders. (de nationale registers)

Via een vriendin kwam ik in het gastenboek terecht voor een meisje van 13. Te jong, te vroeg gestorven. De site voor het meisje was gemaakt door een vriendin. Mooie foto's, het liedje van Do (Angel) op de achtergrond. In het gastenboek reageren de mensen die haar kende, of gewoon mensen die medeleven wilden tonen. Wat me opviel (nadat ik zelf mijn eigen tranen weggeveegd heb) was de eigen taal van deze groep pubers. Een eigen stijl, eigen genre. In eerste instantie dacht ik dat de kids gewoon een hoop spelfouten maakten in hun tekst, maar het patroon van woorden kwam terug in de velen berichten die te lezen waren op de site. Woorden die half afgemaakt zijn of opgeschreven zoals ze uitgesproken worden. In eerste instantie dacht ik: wat raar. Juist op condoleance sites ben je toch respectvol, kijk je nog een keer extra of je woorden goed neergezet zijn. Maar misschien wanneer de woorden uit het hart komen, dat de spelling er niet toe doet. Een nieuw genre dus: in bling-bling stijl. Maar ook op deze site zitten er weer rotte appels tussen. Mensen die lachen om het verdriet van een ander. Ook mooi om te zien hoe de "condoleance-community hier weer op reageert: a-sociaal gedrag wordt meteen afgekeurd.

,p>Het condoleance register online. Een nieuwe manier van afscheid nemen. Drempel verlagend, nieuwsgierigheid bevredigend, tranen-trekker, forum om je te uiten. Ik ben benieuwd wat de ongeschreven regels, normen en waarden zijn die zich hier langzaam ontvouwen.

Onderzoekjes zijn al uitgevoerd naar het online rouwen:

Steeds meer personen betuigen hun rouw via het internet, zo blijkt uit de ICT Barometer. Een op de drie ondervraagden heeft wel eens een online condoleance register bekeken. Een kwart van de ondervraagden tekent wel eens een online condoleance register. Het online versturen van rouwkaarten komt slechts incidenteel voor. De meningen over online rouw betuigen, zijn sterk verdeeld. De helft van de ondervraagden vindt dat dit moet kunnen. De andere helft vindt het online rouw betuigen onpersoonlijk of ongepast. Volgens Verschuur is het op grote schaal gebruik maken van online rouw betuigen slechts een kwestie van tijd. De creativiteit van websitebouwers zal ook wat betreft dit gevoelige onderwerp snel voor verandering zorgen.

Netkwesties besteed ook aandacht aan het fenomeen Internet-rouwen. Hier wordt uitgelegd dat het internet-condoleren rijk is aan schakeringen. "Met name de registers van Bekende Nederlanders roepen een heel geschakeerd beeld van rouwverwerking op. Op het virtuele graf van Pim Fortuyn bloeit diens gedachtengoed, dat anderen even fanatiek pogen te snoeien. Onder het kopje (in kapitalen) "Premier Balkenende en huidige regering: lees verdorie, lees!!" heeft 'Krikke' ruim 1.500 woorden over voor politiek Den Haag. Maar er zijn ook lichtvoetiger bijdragen, zoals die van 'Wim'. In de eerste uren van 2004 wenst hij 'Pim' een "Happy Newyear": "Weer een nieuw jaar zonder jou." En tussen doodsbedreigingen aan het adres van Volkert en sinds kort ook Murat, eindigt 'Pim Benders' met Fortuyn in de hemel: "Hoewel, jij zal vast wel met Herman Brood en Guusje boven zitten kaarten en feesten."